Beerschot AC - Voetbalclub

In de rubriek 'De vrouw achter...' gaan we in Beerschot Magazine telkens op zoek naar de partner (echtgenote, vriendin) van één van onze spelers. Onze gastvrouw is dit keer Annick Devriendt, de echtgenote van onze linksachter Peter Van der Heyden. Annick is 33, runt sinds half oktober Sensobjekt, een interieurzaak die vooral gespecialiseerd is in gietvloeren, en is afkomstig van het West-Vlaamse Jabbeke. Het koppel woont met de twee kindjes in Varsenare, niet ver van Brugge. 'In het begin had Peter het moeilijk met die verre verplaatsing, maar nu gaat hij terug met plezier sjotten.'

BEERSCHOT MAGAZINE (BM): Als linksachter dweilt Peter vaak de flank af, maar is hij ook actief in het huishouden?

ANNICK DEVRIENDT (AD): Mijn man is absoluut een nieuwe man! Hij doet alles voor de kinderen en alles voor het huishouden. Als het moet, dan strijkt hij zelfs. Ik zie zo nog het beeld voor me van toen we nog in Wolfsburg woonden: ik in mijn laarzen wroetend in de tuin, hij binnen aan het strijken. (lacht)

BM: Zie je aan hem dat hij gewonnen of verloren heeft?

AD: Hij relativeert alles veel sterker dan vroeger. Het gebeurt zelden dat hij slecht gezind is. Hij zal wel meer kijken naar zijn eigen prestatie tegenwoordig. Als de ploeg gewonnen heeft, maar hij heeft zelf slecht gespeeld, dan zal hij niet tevreden zijn. Dat hij beter kan relativeren komt ongetwijfeld door de leeftijd, maar ook omdat er bij Beerschot minder druk is dan bij Club Brugge of Wolfsburg. Het is leuk om zo'n aangename man terug in huis te hebben!

BM: Vooral in Wolfsburg moet het minder prettig geweest zijn toen trainer Felix Magath daar de scepter zwaaide?

AD: Ach, er zijn vele verhalen over Magath. Ik noem dat geen mens. Als hij op training tegen de spelersgroep aan het praten was en hij kreeg de zon in zijn ogen, dan draaide hij zich gewoon om. Dan moesten de assistenten aan de spelersgroep vragen om voor hem te gaan staan. Pas een dag vooraf wist Peter wanneer hij de volgende dag moest komen trainen. En als je geblesseerd was, dan werd je van 8 uur 's ochtends tot 8 uur 's avonds op de club verwacht. Vrije dagen bestonden daar niet. En na een operatie aan de buikspieren was de sfeer helemaal verziekt.

BM: Je bent zelf Belgisch kampioene waterskiën en bedrijft dus sport op hoog niveau. Is het niet jammer dat die sport weinig aandacht krijgt?

AD: Heel jammer. We hebben nu bijvoorbeeld veel geld nodig als we zouden willen meedoen aan het WK in de Verenigde Staten, maar als je daarvoor subsidies wil, word je van het kastje naar de muur gestuurd. Je moet dus proberen om privé-sponsors aan te trekken. Gelukkig steunt Peter mij in wat ik doe.

BM: Jullie wonen in Varsenare, da's een serieuze verplaatsing voor hem.

AD: In het begin had hij het daar bijzonder moeilijk mee, maar nu gaat hij opnieuw met plezier sjotten. Van mij mag hij er gerust nog een jaartje bij doen en dan moet hij maar mee in de zaak springen!

TEKST: Frank Van Laeken, FOTO: Jan Mees