Beerschot AC - Voetbalclub

Ter gelegenheid van de thuiswedstrijd tegen Anderlecht verscheen het tweede nummer van Beerschot Magazine, het blad dat wordt verspreid onder de logehouders en business seat-abonnees. De volgende dagen zullen we de artikels uit het magazine op de website publiceren. Zoals onderstaande babbel met Sherjill MacDonald.

Sherjill MacDonald is het gewend om te verhuizen. Geboren op 20 november 1984 in Amsterdam, al op zijn zestiende getransfereerd naar Anderlecht (en in Brussel gaan wonen), vervolgens uitgeleend aan Heracles (Almelo) en Hamburger SV, daarna naar Apeldoorn, Birmingham (toen hij bij West Bromwich Albion speelde), Brugge (zijn half jaar bij Roeselare) en sinds de zomer van 2009 in Antwerpen neergestreken. Eerst vijf maanden in Hoboken, tegenwoordig pal in het centrum, vlakbij de Grote Markt. 'Ik kan overal te voet naartoe, dat is wel handig.'

BEERSCHOT MAGAZINE (BM): In het centrum wonen, dat is toch druk en onrustig?

SHERJILL MACDONALD (SMD): In mijn buurt is het net heel rustig. Heel raar, want als je vijftig meter verder stapt, wordt het druk.

BM: Vergelijk Antwerpen eens met jouw thuisstad Amsterdam.

SMD: Amsterdam is groter, maar qua sfeer lijkt het erg op elkaar. Heel gezellig, veel restaurantjes, veel cafeetjes. Daarom voel ik me hier zo thuis: het voelt een beetje hetzelfde aan. De mentaliteit is vergelijkbaar. Allebei een beetje arrogant, al is Amsterdam op dat vlak extremer en is Antwerpen wat vriendelijker.

BM: Op je zestiende ging je als groot talent bij Anderlecht voetballen en werd Brussel je verblijfplaats. Hoe liep dat?

SMD: Dat was weer een heel andere mentaliteit, ze praatten er meestal Frans. Het is toch anders als je de taal niet spreekt, dat is wennen. Ik ging er elke dag naar de Franse les, na een tijdje ging het beter. Maar ik voel me toch meer thuis in het Vlaamse gedeelte.

BM: Je hebt, naast Amsterdam, in o.m. Brussel, Birmingham, Brugge en Antwerpen gewoond. Heb je een favoriete stad?

SMD: Toch wel Antwerpen, na Amsterdam dan.

BM: Begrijp je het Antwerpse dialect?

SMD: Op één of andere manier begrijp ik het vanaf dag 1. Ik weet niet hoe het komt, maar ik begrijp alles wat ze zeggen. Mijn vriendin niet, die heeft heel veel moeite met het Antwerps. Misschien komt het wel omdat ik al heel lang in België woon. Van het dialect uit Roeselare begreep ik dan weer helemaal niets.

BM: Woont je vriendin hier?

SMD: Ja, ze woont bij mij. We gaan meestal samen winkelen, al zijn we niet echt shoppers. Op de Meir komen we alleen om te wandelen als het lekker weer is. Als je dat een paar keer hebt gedaan, heb je 't wel gezien.

BM: Wat zijn je favoriete plekken?

SMD: Ik ga heel graag een koffie drinken in Caffènation (Hopland 46, red.). Als het goed weer is, gaan we op het zuid iets eten of drinken. Ik ga graag naar restaurant A Modo Mio (Volkstraat 37, red.). Dat is een favoriete plek voor heel wat Beerschot-spelers. Daniel Cruz heeft me daar al heel snel voorgesteld aan de eigenaar, Alfredo, en sindsdien ga ik er vaak naartoe. Elke vrijdag ga ik met Roni Porokara sushi eten. En met mijn vriendin eet ik nogal eens Thais, omdat we allebei van pittig eten houden. Of Braziliaans. Er is veel keuze hier. Maar we eten ook vaak gewoon thuis.

BM: Zijn er musea of bioscopen waar je naartoe gaat?

SMD: Binnenkort gaan we naar het MAS, vooral om daarboven te eten ('t Zilte, twee Michelinsterren, red.). Je moet er vier, vijf maanden vooraf reserveren. Eén keer in de twee weken gaan we naar de cinema, in de Metropolis. Het is daar toch wat hygiënischer dan in het centrum: grote zalen, echt top.

BM: Welk filmgenre spreekt je het meest aan?

SMD: Ik kijk echt alle films. Met mijn vriendin ga ik meestal kijken naar "vrouwenfilms" (lacht). Maar als ik met de jongens ga, is het meestal actie, dingen die mijn vriendin minder leuk vindt. Ik ga vaak met Roni en Hernan, af en toe is Guillaume er ook bij.

BM: Blijkbaar hangen jullie goed aan mekaar?

SMD: Het is hartstikke leuk. Bij Beerschot is het trouwens altijd leuk geweest. Vorig jaar gingen we ook met elkaar om buiten het voetbal. Ik vind dat belangrijk. Het hoeft niet met iedereen; er zijn altijd spelers met wie je makkelijker om kan dan met anderen.

BM: Kom je nog vaak in Amsterdam?

SMD: De laatste tijd wat minder. Ik ben er vorig jaar misschien twee, drie keer geweest. Als mijn vriendin moet werken en ik ben de volgende dag vrij, dan rij ik wel eens met haar mee. Zij is danseres, ze doet mee aan veel grote shows in Nederland. Soms neemt ze ook klussen aan als model. Ze is al in Barcelona en New York geweest, ik ben blij voor haar.

BM: Is Amsterdam de plek waar je later naar terugkeert?

SMD: Ik weet het niet. Ik zou heel graag mijn appartement hier in Antwerpen houden. Maar Amsterdam trekt me ook aan. Misschien wordt het wel een combinatie van beide. Waarom niet? Zo ver ligt het toch niet van elkaar. Ik kijk niet zo ver vooruit, ik ben geen planner.

TEKST: Frank Van Laeken, FOTO: Jan Mees