A-KERN NIEUWS, CLUB NIEUWS

Wordt Rapha de opvolger van Rik?

Voor het eerst sinds mensenheugenis heeft Beerschot dit jaar in zijn spelerskern een echte en valabele kandidaat Gouden Schoen-winnaar ronddartelen: Raphael Holzhauser, 27 jaar, Oostenrijker, middenvelder, assist-gever en topscorer met een even magische als fluwelen linkervoet. Voor Beerschot is hij momenteel Mister 50%”.  Afgaande op het aantal beslissende voorzetten en doelpunten scoort Rapha met 11 goals en 8 assists na Paul Onuachu van Racing Genk in 1A het best. Kortom: alleen al op basis van deze indrukwekkende cijfers verdient hij de trofee.

Indien hij als laureaat uit de bus komt, wordt hij sowieso een mooie opvolger van Rik Coppens, die in 1954 de allereerste Gouden Schoen uit de geschiedenis van het Belgische voetbal in ontvangst mocht nemen. Tot op heden is Rik overigens de enige Beerschotter die deze grote eer te beurt viel. Met deze niet onbelangrijke aantekening: in die tijd kon een voetballer maar één keer de schoen winnen, en dat was voor Coppens een fameuze handicap. In de jaren ’50 torende hij immers hoog boven iedereen uit; zonder deze beperking in het reglement had hij er allicht een drie- of viertal op de schouw in zijn living mogen zetten.

Hoe dan ook, het Referendum van de Gouden Schoen werd in 1954 in het leven geroepen door Charles Baete, een ex-speler van Beerschot en journalist van Het Laatste Nieuws. Hij contacteerde een elftal voetbalexperts en vroeg hen om punten te geven aan de spelers die een uitmuntende indruk hadden gelaten. Rik Coppens won de eerste editie van de Gouden Schoen met een straat voorsprong. Hij verzamelde maar liefst 203 punten. Jef Mermans, toen bij Anderlecht, eindigde tweede met 88 punten. Journalist Jan Herdies schreef toen: “Het is werkelijk het eerste jaar dat Coppens zich op het internationaal plan als grote vedette onderscheidde en dat hij de meeste onbetwistbare bewijzen gaf van zijn talent.”

Het uitreiken van de Gouden Schoen gebeurde in die tijd zonder wervelende show en zonder echtgenotes en/of vriendinnen met diepe decolletés. “Er werd mij gevraagd om een schoen te leveren, die dan verguld zou worden”, deed Coppens jaren geleden zijn verhaal. “Ik pakte een hockeyschoen uit de kast, waar ik meestal mee trainde, en die al fameus versleten was, en liet die bij de organisatoren belanden. Een week later kreeg ik dan die Gouden Schoen overhandigd, net voor de aftrap van een thuismatch. En daarmee was de zaak af. Zonder show.”

“Ik was wel blij en fier met die trofee. Jammer dat het reglement stipuleerde dat een speler die maar één keer kon winnen. Pas in de jaren zestig viel die alinea weg. Hoeveel ik er anders had kunnen winnen? Een stuk of honderd toch”, knipoogde hij.

Veel individuele prijzen kan Beerschot niet voorleggen. Naast de Gouden Schoen voor Rik Coppens, werd Marc Degryse in 2000 als speler van Germinal Beerschot gelauwerd als Profvoetballer van het Jaar. Ook mooi, maar die onderscheiding staat in België niet zo hoog aangeschreven als de Gouden Schoen.

Topscorers in de hoogste afdeling leverde onze club wel genoeg: Herbert Potts in de seizoenen 1900-1901 en 1901-1902 met respectievelijk 26 en 16 doelpunten, de Armeniër Vahram Kevorkian in 1908-1909 met 26 treffers, Ivan Thys in 1920-1921 (23) en 1921-1922 (21), Raymond Braine in 1927-1928 en 1928-1929 met 35 en 30 doelpunten. Tuur Ceuleers in 1942-1943 met 41 goals. Dan twee keer Rik Coppens (1952-53: 33 stuks en 1954-55: 36) en één keer Jef Vliers in 1957-58 met 25 doelpunten.
Lothar Emmerich kroonde zich in 1969-1970 ook tot topschutter in de eerste klasse met 29 treffers. Terwijl Tosun Dosunmu in 2005-2006 met 18 doelpunten, en François Sterchele in 2006-2007 met 21 goals de Kielse rij sluiten.

Kenny Steppe tenslotte won in 2008 als speler van Beerschot nog de trofee van Beste Doelman van het Jaar.

Maar nu is het dus wachten op de eerste Gouden Schoen na Rik Coppens. Zesenzestig jaar hoopt gans Beerschot al op een nieuwe laureaat. Is het moment nu eindelijk daar? Holzhauser is meer dan een valabele kandidaat. Hij is een speler voor wie de échte voetbalsupporter naar het stadion komt en daarbij duimen en vingers aflikt. Alleen dat rebelse, dat vleugje “enfant terrible” dat Coppens in overvloed had, mist Rapha misschien nog een beetje. Maar als voetbalgoochelaar, als spelbepalende middenvelder/patron met een ijzersterke techniek, veel ‘vista’ en een neusje voor doelpunten verdient hij sowieso een Gouden Schoen aan die sensationele gouden linkervoet.

Morgen weten we het…

Tekst: Danny Geerts

 

XIII teamwear

ontdek onze webshop