CLUB NIEUWS, COMMUNITY NIEUWS

6 juni 1953: BEERSCHOT MAAKT FURORE IN CONGO

Om deze voetballoze coronavirus-periode te overbruggen duiken we voor u in de geschiedenis van Beerschot en stoffen we op die manier voor u het fraaie palmares met zeven landstitels, drie bekeroverwinningen en ontelbare andere sportieve hoogtepunten af…

Die laten we de volgende weken en maanden op regelmatige tijdstippen de revue passeren. In woord en beeld. Pure nostalgie is het…

Beerschot had het seizoen 1952-1953 afgesloten op een knappe derde plaats en telde in de eindrangschikking respectievelijk zes en vijf punten minder dan kampioen Club Luik en de nummer twee Anderlecht. Onze Mannekes eisten, met 80 gescoorde doelpunten in 30 competitiewedstrijden, wel de titel van spectaculairste ploeg op. Rik Coppens trof 35 keer raak en ook Cois Geeraerts, met 17 treffers, tekenden onder hun beidjes voor meer dan de helft van de Kielse doelpuntenproductie. Vooral op het Kiel was het dat seizoen goaltjeskermis: 6-1 tegen Charleroi, 5-3 tegen Standard, 5-2 tegen La Gantoise, 5-1 tegen Beringen en 4-2 tegen Antwerp. Het was duidelijk: voor spektakel en doelpunten moest je op den Beerschot zijn.

Als beloning voor dat schitterend seizoen kreeg Beerschot van de KBVB en de regering de eer om van 6 tot 26 juni 1953 als allereerste Belgische voetbalclub een tournee te maken in de toenmalige kolonie Congo. Er werd een programma opgesteld waarin naast een groot aantal officiële verplichtingen, beleefdheidsbezoeken, diplomatieke intermezzi, toeristische excursies, banketten en recepties  ook nog zes exhibitiewedstrijden werden ingepast. Of met andere woorden: Beerschot trok als uithangbord voor de sport en het voetbal, als ambassadeur van België naar ‘de Congo’. Het zouden drie onvergetelijke weken worden.

Die Congo-reis startte vandaag exact 67 jaar geleden. Het was een trip van maar liefst 25.000 kilometer, en groeide uit tot een heuse triomftocht. Plaatselijke stammenleiders en Belgische zakenmensen verdrongen zich rond Rik Coppens & co; de plaatselijke bevolking overstelpte onze spelers met geschenken. De wedstrijden werden gespeeld in uitverkochte stadions. Het enthousiasme was enorm, het respect voor de ‘voetbaltovenaars uit België’ – want zo werd Beerschot in Centraal Afrika aangekondigd – immens.

De zes wedstrijden leverden evenveel overwinningen op: er werd 42 keer gescoord terwijl de plaatselijke teams zeven ballen achter Beerschot-doelman Charles Geerts trapten. Net als de maanden daarvoor in de competitie vond paars-wit het perfecte evenwicht tussen oogstrelend voetbal, doelpunten aan de lopende band en een vijfsterrenspektakel met hoge amusementswaarde.

Vooral Rik Coppens voetbalde zich in de kijker. En tegelijkertijd in de harten van de Congolese bevolking. Vijftien doelpunten scoorde hij tijdens die Congo-reis en tussendoor vermaakte hij de duizenden aanwezigen met technische nummertjes, een klasseflits  of een ander amusant tussendoortje. De plaatselijke bevolking genoot van showman Rik Coppens en dat andere kleine manneke met z’n gespierde kuiten: Stanneke Huysmans. Ook een begenadigd voetballer.

Beerschot won op 8 juni in Stanleystad en op 10 juni in Bukavu telkens met 0-5. In die tweede wedstrijd beperkte Coppens zich tot de rol van aangever, pikte hij na de rust toch nog z’n goaltje mee… en had ondertussen vooral oog voor het vele vrouwelijke schoon langs de lijnen. Ook merkwaardig: trainer Erik Jones voetbalde in de tweede helft zelf mee, als vervanger van Roger Braine.

Wedstrijd drie, op 14 juni, leverde een 1-9-overwinning op tegen het plaatselijk elftal van Usumbura. Het eerste tegendoelpunt was er één met een verhaal. Zo verloor Fierens op het middenveld  zijn evenwicht, waardoor Govard vrije baan kreeg richting Beerschotdoel… waar keeper Charles Geerts net een babbeltje aan het doen was met enkele plaatselijke voetbalsupporters, zodat hij net te laat kwam om het schot van de thuisspeler af te weren. Echt gebeurd!

Drie dagen later ging het Beerschot-festival verder met een 2-11-zege in Elisabethstad… en dan wachtten als afsluiter nog twee partijen in het stade roi Baudouin van Leopoldstad. Op 21 juni werd daar met 0-7 gewonnen (doelpunten Geeraerts 2, Braine 2, Coppens, Vergauwen en Odeurs). Zestigduizend toeschouwers woonden die wedstrijd bij.  Weer drie dagen later vonden zo maar liefst 80.000 voetbalfans een plaatsje in dat stadion, en sloot Beerschot zijn triomftocht af met 4-5-winst.

Dat elftal van Leopoldstad bestond uit zes inlandse voetballers en vijf Europese gelegenheidsspelers. Voor het eerst in drie weken werd de Kielse verdediging onder druk gezet. Zo moest doelman Charles Geerts reddingen uit z’n mouw schudden op pogingen van linksbuiten Mondenge, midvoor Mokuna en een goed inschuivende stopper Zenza. In de tweede helft werden onze Mannekes overmand door vermoeidheid en ‘dikke benen’, wat niet onlogisch was na  drie lange weken over-en-weer-gereis in de Belgische kolonie. Maar met twee doelpunten van Rik Coppens, twee van Cois Geeraerts en één van Roger Braine werd ook match nummer zes met winst afgesloten.

In Gazet van Antwerpen kreeg de Congo-reis van Beerschot een 10 op 10 mee…

“Overal waar Beerschot in Congo speelde, werd een hartelijk “tot volgend jaar” geroepen. In de meeste steden waren de toeschouwers zo voldaan over de exhibitie van de  mauve-witten, dat spontaan werd gevraagd om volgend jaar einde mei een viertal wedstrijden te spelen in Zweden. Het zal denkelijk niet bij deze voorstellen blijven. Feit is dat Beerschot op het ogenblik een gegeerde ploeg is, welke zich in het buitenland een reputatie aan het verwerven is.”

Volgende spelers maakten de Congo-reis mee: Charles Geerts, Charles Van Boven, Martin Schroyens, Stan Huysmans, Charles Fierens, Louis Van Beneden, Alfred Odeurs, Cois Geeraerts, Rik Coppens, Roger Braine, René De Vos, Frans Van den Eynde, René Leyssens, Frans Vergauwen, René Seghers, plus trainer Erik Jones.

 

Tekst: Danny Geerts

XIII

Bestel jouw shirt online

Bestel nu je season card voor 1A

JOIN THE CHAMPIONS